قطره ای از مظلومیت مولا علی علیه السلام

مسیب بن نجیه گوید:

امام علی علیه السلام خطبه میخوانددراثنا خطبه مردی اعرابی بانگ زد ستمدید ه ام داد مرابستان.

مولا فرمود:ای اعرابی نزدیک بیا

مردجلو آمد و مولا فرمود:به تو یک ظلم شده....به من به تعداد ریگهای بیابان و کرک های بدن حیوانات ستم دیده..!!

حاصل این نقل بیان حضرت آیت الله وحید خراسانی که عرض کردد:

حقی مانند حق امیرالمونین ع ضایع نشد .....

مرگ برمردمی که عقب زدند کسی را که خدا پیش داشته بود و پیش داشتند کسی را

که خدا عقب زده بود....

هیچگاه امیرالمومنین ع منبر نرفت جزآنکه در آخر سخن خود پیش از فرود آمدن میفرمود:

من از روزیکه خداوند پیامبر خود را قبض روح نمود پیوسته مظلوم بوده ام........!!

(بحارالانوار.ج41.ص51)

ونیزفرمودند:قریش هرکینه که از رسول خدا ص به دل داشت آشکارت برسرمن ریختند و

پس ازمن نیز برسر فرزندانم خواهند ریخت ........مگر با قریش چه کرده ام؟!!اگر کسی

از آنان را کشته ام به فرمان خدا و رسول او بوده است......اگر آنان مسلمانند آبا پاداش

کسی که فرمان خدا و رسول را برده چنین است؟؟؟!(شرح نهج البلاغه.ج20.ص328)

ودر همین مقام آمده است که آن حضرت سر به چاه میکرد و تا نیمه بدن را فرو میبرد و

چنبن دردو دل میکرد:درسینه ها دردها دارم که چون دلتنگ شوم دست بر زمین کوبم و

راز خود را با آن در میان نهم .....پس هرگاه زمین گیاه برویاند آن گیاه از کشت من است

.........(بحار.ج40.ص300)

درمظلومیت آن حضرت همین بس که وصیت کرد قبر اورا از مسلمانان مخفی دارند تا

مبادا خوارج پرده حرمت اورا بدرند و قبر پیوسته مخفی بود تا اینکه زمان هارون الرشید

آشکار شد....

مظلومیت مولا بدین جا ختم نشد..بلکه پس از شهادت مولا نیز امویان به مدت شصت

سال برهفتاد هزار منبری که در ممالک اسلامی بود آن حضرت را سب ولعن کردند تا

جایی که این ناسزاگویی در بین مردم یک عمل وفریضه نیک شمرده شد...........

ای مسلمانان چه خوب به وصیت پیامبر عمل کردید و چه خوب دخترش را و جانشینش

را گرامی داشتید......آنقدر که مولا میفرمایند به تعداد ریگهای بیابان به من ظلم

شد........ودرنهج البلاغه میفرمایند پس صبر کردم درحالیکه خار درچشم و استخوان

درگلوی من مانده بود و با دیدگان خود مینگریستم که میراث مرا به غارت میبرند..........

سلام آقاجان............