امام و امامت از منظر ائمه.....

امام و امامت:

امام در لغت معنای مختلفی دارد:1اصل 2مقصد 3 جلودار و پیشوا

درقرآن کریم کلمه امام 12مرتبه آمده..اما..خدا به شیطان هم امام گفته:امام الکفر،یعنی امام کافران....

خب پس ما دو نوع امام داریم:1امام کافران که مقصد کافران و پیشوای همه کافران هست2امام الهی که اصل هدایت الهی و مقصدتمام مومنان و پیشوای همه مومنان هست.......

اهل بیت ع امام راچگونه تعبیر کردند؟؟

مولانا امیرالمومنین علیه السلام فرمودند:من محور آسیاب دین هستم....(یعنی همه دین برمحور ولایت و پذیرش او هست و دین بدون ولایت بی معنی و پوچ ...)

امام صادق علیه السلام فرمودند:حضرت ابراهیم ع نبی بود..رسول هم بود..اما امام نبود...خداوند فرمود:من میخواهم بعداز نبوت و رسالت تو را امام قرار دهم......《یعنی مقام امامت بالاتر از رسالت و پیامبری هست..ولی خاتم الانبیاء امام همه امامان هستند....حضرت ابراهیم بعدازسالها پیامبری و دراواخر عمرشان بعدازاینکه از امتحان خدا سربلند بیرون اومدند خداوند ایشان رو امام قرار داد...》

امام رضا علیه السلام میفرمایند:امام همتای پیامبر صلی الله علیه وآله است.....(یعنی امام همسان پیامبر ص هستند)

ودرحدیثی حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند(این حدیث نکته های فراواتی درش هست و فوق العاده مهم و زیباست):

جعل الله طاعتنا نظاما للمله وامامتنا امانا من الفرقه:خداوند اطاعت مارا نظامی برای ملت (دین)قرار داده است...یعنی خداوند پیروی ازمارا نخ تسبیح دین قرار داد...وخدا امامت مارا مانع از تفرقه قرار داده است!!!

توضیح حدیث:

کلمه ملت در زبان عربی به معنای کشور نیست و به معنای*دین*هست.

و درجایی که گفتن *خدا پیروی از ما را نخ تسبیح دین قرار داد یعنی چی؟؟

یک تسبیح رو فرض کنید..1-اگه نخ تسبیح نباشه اجزاء تسبیح کنار هم نمی مونه...ما اگه امامت رو هم که به نخ تسبیح تشبیه شده از دین برداریم دین از هم میپاشه ...!

2تسبیح بدون نخ ارزشی نداره..دین هم بدون امامت ارزشی نداره...!

3-کار تسبیح ذکرخداست و وقتی نخ اون نباشه انسجام و وحدت تسبیح ازبین!!.ذکر و یاد خدا هم در دین بدون داشتن ولایت و امامت هیچ سود و فایده ای نداره.!

درکل:وقتی امامت از دین حذف شود دین،دین نیست........

پس امام یعنی اصل دین .....

خب درادامه حدیث داریم که خدا امامت را** مانع از تفرقه قرار داده است!!** دراینجا کلمه تفرقه اومده و متضاد تفرقه کلمه *وحدت* هست....

یعنی امامت عامل وحدت هست!!

براساس حدیث چیزی که باعث وحدت در جامعه میشود امامت است نه ترک آن!!!برخلاف چیزی که الان همه میگویند.میگوینوگد که مسائل امامت رو باز نکنیم که وحدت ازبین میرود یا میائل خلافت را.میگویند ازمسائل زمان پیامبر ص نگوییدواتفاقاتی که افتاد..........که اینها خلاف حرف حضرت زهراست......

پیامبر صلی الله علیه وآله فرمودند:

اگر کسی هزار سال نمار بخواند و روزه بگیرد و مکه برود و بعد هم کنار کعبه شهید شود ولی امامت را قبول نداشته باشد خداوند اورا باصورت درجهنم می اندازد.......

-در خطبه146نهج البلاغه امام ع فرمودند:جایگاه امام چونان ریسمانی محکم است..که مهره هارا متحد ساخته و به هم پیوند میدهد...اگر این رشته از هم بگسلد مهره ها پراکنده وهرکدام به سویی خواهندافتادو هرگز جمع آوری نخواهندشد....!!!!

امام اینجا میفرمایند که امامت هست که باعث بهم پیوستگی اجزای دین میشود...!جهان امروزی و دین اگر فرقه فرقه شده دلیلش نپذیرفتن ولایت و دوری از اهل بیت ع هست!

این همه اختلافات اجتماعی...خانوادگی...دینی...فرقه فرقه شدن دین اسلام دلیلش بخاطر دوری از ولایت هست......دلایل بوجود آمدن اهل سنت و فرقه ها دوری از ولایت هست!

معنی واقعی وحدت یعنی پیوستن به ولایت و پذیرفتن آن ...اینکه اهل سنت قبول نداشته باشن و ما هم ار عقاید خودمون بگذریم و بریم سراغ اونها و اسمش رو بگذاریم وحدت.............

ماباید اونها رو در دین تشیع بیاریم نه اینکه خودمان هم باآنها باشیم و از عقاید و امامت بگذریم........

وحدت درنگاه ائمه یعنی نخ تسبیح که دانه های تسبیح [که همون مردم جامعه میشه]رو بهم متصل میکنه و مانع جدایی میشه!

درزیارت جامعه کبیره داریم که*بموالاتکم تمت الکلمه وائتلفت الفرقه*:باموالات (موالات یعنی پذیرش ولایت)شما کلمه دین کامل میشود و تفرقه به وحدت تبدیل میشود!!!

پس نتیجه میگیریم تازمانیکه همه افراد دین اسلام محور نخ تسبیح ولایت نباشند تفرقه در جامعه هست و دین از هم پاشیده شده هست و معنای واقعی وحدت از منظر ائمه یعنی ولایت و امامت ائمه که نور هدایت محض هستند.........

-الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابی طالب.......

سلام آقاجان............